سیدرضا سجادی

اولین گوینده و دوبلور سازمان صداوسیما که بخش عمده فعالیت‌هایش در رادیو بود در سن ۹۵ سالگی درگذشت.

صفی اصفیا وزیر مشاور و رئیس سازمان برنامه و بودجه   مشغول به کار ۱۳۴۱ – ۱۳۴۷ پادشاه محمدرضا شاه پهلوی نخست وزیر اسدالله علم حسنعلی منصور امیرعباس هویدا جمشید آموزگار اطلاعات شخصی تولد محمدعلی صفی اصفیا ۱۲۹۲ خورشیدی تهران، مرگ فروردین ۱۳۸۷ تهران ملیت  ایران محل تحصیل پلی‌تکنیک پاریس در رشته مهندسی معدن پیشه ، سیاستمدار حرفه استاد دانشگاه دین اسلام

محمدعلی صفی اصفیا (۱۲۹۲-۱۳۸۷) استاد دانشگاه و دولت‌مرد دوره پهلوی ایران بود.

زندگینامه

او در ۱۲۹۲ در تهران بدنیا آمد. صفی اصفیا جزو چهارمین هیئت دانشجویان اعزامی به اروپا رفت و تحصیلات عالی خود را در پلی‌تکنیک پاریس در رشته مهندسی معدن انجام داد.

پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۱۸ برای تدریس وارد دانشکده فنی شد و تا سال ۱۳۴۷ به عنوان استاد گروه مهندسی معدن در این دانشکده به تدریس ادامه داد. دانشکده فنی به تدریس پرداخت.

او از همکاران دکتر مصاحب در تالیف دائرةالمعارف فارسی بود.

مدتی در سال‌های ۱۳۴۱ تا ۱۳۴۷ رئیس سازمان برنامه و سپس وزیر مشاور بود. او را تکنوکرات تکنوکراتها خوانده‌اند

پس از انقلاب دستگیر شد و چند سال زندانی بود. تمام اموال او مصادره شد. مدتی از کشور ممنوع‌الخروج بود ولی در جشن ...

سپهبد پرویز خسروانی در سال ۱۳۰۱ متولد شد. او در سال ۱۳۱۹ وارد دانشکده افسری شده و در زمان سرگردی از عوامل کودتای ۲۸ مرداد بوده‌است. در سال ۱۳۴۳ به فرماندهی ناحیهٔ ژاندارمری استان مرکزی (به مرکزیت شهر تهران) رسید و بعدها در کابینهٔ هویدا به مدت پنج سال به معاونت نخست‌وزیری و سرپرستی سازمان تربیت بدنی رسید و در سال ۱۳۵۱ با درجه سپهبدی بازنشسته گردید.

خسروانی علاوه بر مناصب دولتی، مؤسس و رئیس هیأت مدیرهٔ سازمان فرهنگی ورزشی تاج (باشگاه استقلال فعلی) نیز بود. به همین لحاظ همواره با علی عبده صاحب بولینگ عبده (خیابان شریعتی فعلی) و مدیر باشگاه پرسپولیس رقابت داشت.

همسر وی ملیحه نعیمی از ...

غلام‌عباس آرام (زاده ۱۲۸۲ - درگذشته ۱۳۶۳) یکی از سیاستمداران و وزرای دوران حکومت پهلوی در ایران بود. او در دوران زندگی خود مدت‌ها در سمت‌های مختلفی خدمت کرد. او در شروع کارمند وزرات امور خارجه ایران بود و بعدها مدت‌ها در دولت‌های اقبال، امینی
، علم

، منصور و امیر عباس هویدا در در سمت وزیر امور خارجه خدمت کرد.

نام کامل غلام‌عباس آرام زادروز ۱۲۸۲ زادگاه یزد، تاریخ مرگ ۲۰ دی ۱۳۶۳ محل مرگ بیمارستان جم تهران، همسر مجرد اطلاعات سیاسی سمت وزیر امورخارجه ایران ۳۰ دسامبر ۱۹۶۰ - ۳ مارس ۱۹۶۶ سمت‌های پیشین سفیر ایران در ژاپن (۱۹۵۹-۱۹۵۷) رئیس هیئت ایرانی در مجمع عمومی سازمان ملل (۱۹۶۶-۱۹۶۲) سفیر ایران در انگلستان سفیر ایران در چین سناتور انتصابی از ۱۳۵۳ تا وزیر امورخارجه ایران ۳۰ دسامبر ۱۹۵۹ - ۳۰ ژویه ۱۹۶۰

دكتر محمد معتضد باهري در سال ۱۲۹۵ شمسي در شيراز به دنيا آمد. از آنجا که پدر بهائي‌اش معتضدالشريعه به جعل سند مي‌پرداخت، مفتضح‌الشريعه لقب يافته ...

حزب رستاخيز

بقيه متن در ادامه مطلب ... :

اسماعیل رائین (زاده ۱۲۹۸ خورشیدی - درگذشته ۱۰ دی ۱۳۵۸ خورشیدی) محقق و مورخ بوشهری بود. کتاب مشهور او به نام فراموش‌خانه و فراماسونری در ایران است.

بقيه متن در ادامه مطلب ...

          حسنعلی منصور، فرزند رجبعلی (منصورالملک) از رجال بلند مرتبه قاجار و پهلوی در اردیبهشت ماه سال ۱۳۰۲ هجري شمسی در تهران متولد شد. مادر وی نوه دختری حسن رئیس ظهیرالملك حكمران و دولتمرد عصر قاجار و پهلوی بود . پس از پایان تحصیلات متوسطه به دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران راه یافت و به پشتوانه پدری چون منصورالملک در ۱۳۲۴ به استخدام وزارت خارجه درآمد. او خیلی سریع پله های ترقی را پیمود و در همان سال آغازین استخدامش به عضویت هیئت نمایندگی ایران در کنفرانس صلح پاریس درآمد و پس از پایان کنفرانس نیز به عنوان وابسته در سفارت ایران در پاریس ماندگار شد.

مأموریت بعدی او در سفارت ایران در آلمان بود و در این مأموریت با یکی از اعضای سفارت به نام امیرعباس هویدا آشنا شد و این آشنایی به دوستی پایدار بین این دو انجامید.

حسنعلی منصور پس از بازگشت به ایران در دولتهای مختلف به کار مشغول شد تا اینکه در دولت دکتر منوچهر اقبال به معاونت وزارت بازرگانی و قائم مقامی دبیرکلی شورای عالی اقتصاد منصوب گشت. دولت اقبال را وزیرانی جوان که طرفدار سیاستهای امریکا بودند تشکیل می دادند و منصور نیز از همین جوانان بود. در جریان ترمیم دولت، منصور در ۱۳۳۸ به وزارت کار منصوب شد و بعد هم به وزارت بازرگانی راه یافت و تا نیمه ۱۳۳۹در منصب وزارت باقی ماند. در همین حین به همراه گروهی دیگر از سیاستمداران جوان طرفدار امریکا "کانون مترقی" را تشکیل داد. یکی از طراحان اصلی این جمعیت کلنل گراتیان یاتسویچ، رئیس دفتر سیا در ایران بود که مستأجر منزل منصور بود و به همین مناسبت روابط نزدیکی با وی برقرار کرد. یاتسویچ در اکثر جلسات این گروه حضور داشت و دیگر اعضای این گروه را امیرعباس هویدا، پاشا بهادری، منصور روحانی و ... تشکیل می دادند. ریاست کانون بر عهده منصور و هویدا بود.

پس از تشکیل این حزب منصور خود را برای حضور در مجلس شورای ملی آماده کرد و تلاش او به نتیجه رسید و منصور در دوره ۲۱ مجلس شورای ملی نماینده دوم تهران بود. پس از راهیابی به مجلس بنا به توصیه امریکاییها کانون مترقی جای خود را به حزب ایران نوین داد و منصور در این حزب دبیرکل بود، اما او به دنبال موقعیتی برتر بود که یاران امریکایی زمینه را برای او فراهم کردند.

در اسفند ۱۳۲۴ ، اسدالله علم از نخست وزیری برکنار شد و جای خود را به حسنعلی منصور داد. منصور دولت خود را در ۱۸ اسفند به مجلس معرفی کرد و از فروردین ۱۳۴۳ به اجرای برنامه های خود پرداخت. منصور برای ایجاد آرامش در جامعه، اولین اقدامش برقراری مناسبات دوستانه با روحانیان بود و به همین منظور وزیر کشور خود دکتر جواد صدر را مأمور ملاقات و گفت و گو با امام خمینی کرد که آن زمان به حکم دولت سابق در قیطریه بازداشت بود. در این ملاقات دکتر صدر حکم آزادی امام را به ایشان ابلاغ کرد.

منصور آن گاه اقدامات خود را آغاز کرد و طرح «مصونیت مستشاران نظامی امریکایی» را که به عنوان ماده واحده در دوره علم به مجلس سنا ارائه شده بود دوباره به مجلس سنا برد. منصور گستاخانه در صدد آن بود که طرح را به مرحله تصویب برساند. مجلس سنا پس از چند ماه بررسی سرانجام لایحه را تصویب و آن را به مجلس شورای ملی ارسال کرد، اما در مجلس نمایندگان به مخالفت با آن پرداختند، منصور به سختی از این لایحه دفاع کرد و « به قصد آرام کردن فضا و ساکت کردن مخالفان آشکارا و به عمد به آنان در مورد مفاد لایحه دروغ گفت.»  او حتی به خبرنگاران نیز دروغ گفت و این مصونیت را تنها شامل حال مستشاران نظامی خواند و بستگان و دیگر مستشاران را شامل این قانون ندانست.

این اظهارات وی موجب تردید سفارت امریکا در ایران شد و راکول در این زمینه از وی توضیح خواست، اما منصور در این دیدار سخنان خود را انکار کرد و مفاد قرارداد را مورد تأیید قرار داد. تلاشهای منصور در دیگر اعضای کابینه منجر به تصویب این لایحه در مهر ۱۳۴۳ شد. خبر تصویب این ماده روحانیت را به خشم آورد و امام خمینی در ۴ آبان ۱۳۴۳ در سخنرانی ِ تندی این عمل را محکوم کرد و پیامد این سخنرانی، تبعید ایشان به ترکیه بود.

این عمل نه تنها خشم روحانیت، بلکه کلیه اقشار جامعه را برانگیخت، بیانیه ها و اعلامیه های تند بر ضد آن منتشر شد و دکتر مصدق نیز از احمدآباد در نامه ای به منصور نوشت:

احمدآباد ۲۲ آبان ۱۳۴۳

جناب آقای منصور

            اکنون که متجاوز از ۱۱ سال است در زندان به سر می برم و قادر نیستم از منافع وطن خود دفاع نمایم اجازه می فرمائید که لااقل به وسیله این چند سطر از خود دفاع کنم. بیانات آن جناب در جلسه روز سه شنبه ۱۹آبان در مجلس شورای ملی راجع به این که در موقع تصدی این جانب قراردادی راجع به مصونیت سیاسی نظامیان دولت امریکا در ایران امضا نموده ام، موجب کمال تعجب گردید چون که این جانب اول کسی بودم که در این مملکت، زبان به اعتراض به مصونیتهای اتباع دول بیگانه گشودم و آن در اوایل جنگ اول بین المللی بود که دولت ترکیه رژیم کاپیتولاسیون را در آن کشور الغاء نمود و این جانب رساله ای به نام "کاپیتولاسیون و ایران" به تعداد ۵ هزار نسخه منتشر کرده و اولیای امور الغای این رژیم مخالف آزادی و استقلال مملکت را درخواست نمودم ... دکتر محمد مصدق

با توجه به این اقدام منصور و اعتراضات کلیه اقشار، گروه مؤتلفه اسلامی با تأیید مراجع تقلید تصمیم به ترور منصور گرفتند و در ۱۰ صبح ۱بهمن ۱۳۴۳منصور در مقابل مجلس شورای ملی به دست محمد بخارایی با شلیک ۳گلوله ترور شد. او را بلافاصله به بیمارستان پارس منتقل کردند و از پزشکان امریکایی و فرانسوی و انگلیسی برای درمان او کمک خواستند، اما این اقدامات نتیجه ای نداد و منصور در ۶ بهمن ۱۳۴۳ درگذشت. بعد از مرگ او دوست صمیمی وی امیر عباس هویدا به نخست وزیری رسید .

یكی از افرادی كه در پرونده وی بازداشت شد اسدالله لاجوردی بود كه در ترور او دست داشت و بعد از بازداشت به ۱۸ماه زندان محكوم شد .

وی ابتدا یك ازدواج ناموفق با دختر تیمور تاش داشت سپس با فریده امامی خویی دختر دکتر نظام الدین خویی ازدواج کرد و از وی صاحب ۲فرزند بود. فریده خویی نوه دختری حسن وثوق ( وثوق الدوله ) بود و منصور بواسطه او با خانواده های متنفذ وثوق ، امینی ، قوام و ... هم قرابت و خویشاوندی پیدا كرد همسر منصور معتقد بود که ترور منصور به دست مستقیم شاه صورت گرفته است و از ابراز این عقیده واهمه ای نداشت به همین جهت بنا به دستور شاه پس از مراسم تدفین منصور از ایران خارج شد.

          منوچهر اقبال فرزند حاج مقبل‌السلطنه خراسانی معروف به اقبال‌التولیه در ۲۱مهر ماه سال ۱۲۸۸هجری خورشیدی برابر با ۲۷رمضان ۱۳۲۷ هجری قمری در كاشمر متولد شد. اقبال تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در مشهد و تهران به پایان برد و برای تكمیل تحصیلات به فرانسه رفت و در رشته پزشكی دكترا گرفته و به ایران بازگشت.

همسر دكتر اقبال یك خانم فرانسوی به نام " آلیس ربوبر " بود كه حاصل این ازدواج سه فرزند دختر به نامهای هما ( نیكل ) ، فرشته ( مونیك ) و مریم ( فرانسوا ) بود ، كه مریم با شهریار شفیق فرزند اشرف ازواج كرد و عروس اشرف پهلوی شد .

دكتر اقبال پس از بازگشت به ایران ۱۳۱۲ تا ۱۳۲۰ عهده دار مشاغل پزشكی از جمله :

ریاست اداره بهداری شهرداری مشهد، ریاست بخش بیماریهای عفونی بیمارستان رازی، دانشیاری و استادی دانشكده پزشكی دانشگاه تهران بود.

دكتر اقبال كار سیاسی خود را با معاونت وزارت بهداری در دولت اول قوام (۱۳۲۱) آغاز كرد و سپس در دولتهای قوام، هژیر، سالار و منصور به وزارت فرهنگ، راه، بهداری و كشور رسید. با روی كار آمدن سپهبد رزم‌آرا به استانداری آذربایجان رسید همچنین ریاست دانشگاه تبریز را عهده دار شد.

دكتر اقبال ۱۳۳۱ عازم اروپا شد و پس از كودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ به ایران بازگشت و سناتور انتصابی تهران شد و سپس به وزارت دربار رسید. در ۱۳۳۶نخست‌وزیری منصوب و تا شهریور ۱۳۳۹ این سمت را عهده دار بود. در دوران نخست‌وزیری او دو حزب ملیّون به رهبری دكتر اقبال و حزب مردم به رهبری امیراسدالله علم تشكیل شد و همچنین انتخابات دوره بیستم مجلس شورای ملی انجام گرفت ولی به علت دخالت دولت و تقلب در آراء، حزب مردم و منفردین اعتراض كرده و درگیری ایجاد شد و همگی خواهان ابطال آراء بودند. شاه نیز در یك مصاحبه مطبوعاتی انتخابات را مردود اعلام كرد و دكتر منوچهر اقبال از سمت خود استعفا داد. دوران نخست وزیری وی از تاریخ ۱۵/ ۱/ ۱۳۳۶ بعد از حسین علا شروع شد و در شهریور ۱۳۳۹ با استعفاء این منصب را به جعفر شریف امامی سپرد .

پس از نخست‌وزیری دكتر اقبال كه ریاست دانشگاه تهران را عهده دار و نماینده دوره بیستم مجلس شورا از مشهد بود مورد تعرض دانشجویان قرار گرفت و اتومبیلش به آتش كشیده شد. پس از این ماجرا اقبال از ایران خارج شد و در ۱۳۴۲ كه به ایران بازگشت به مدیرعاملی شركت نفت ایران منصوب شد. و تا پایان حیات خود در این سمت باقی ماند. معتقد هستند كه سازمان نظام پزشكی را هم ایشان تاسیس كرده اند .

دكتر اقبال در تاریخ ۱۴ آذر ماه ۱۳۵۶ یكساعت بعد از ملاقات با فرستاده شاه كه خواهان استعفای وی از مدیر عاملی شركت نفت بود ایشان بر اثر سكته قلبی در سن ۶۸ سالگی در تهران درگذشت .

متاسفانه ایشان طی مقالاتی كلیه گذشته دینی ، علمی ، معماری و ... ایران باستان و ایران قبل از اسلام را زیر سئوال برده است و این در حالیست كه شخص ایشان به دوران بعد از اسلام هم اعتقادی نداشته و هیچ بعید نیست كه این هجمه وحشتناك ایشان در مورد ایران قبل از اسلام و دین و شخص زرتشت كه حتی به نامه نگاری با آلبرت انیشتین هم كشید و نامه ای سراسر دروغ و دغل درباره ایران باستان و زرتشت و نفی آنها برای انیشتین نوشت و در داخل كشور با دربار و استاد ابراهیم پورداود و ... در افتاد به فرمان بزرگ لژ فراماسونری در انگلستان بوده كه ایشان عضو لژ بوده اند . شاید دلیل اصلی حمله به ایشان در دانشگاه تهران و آتش زدن ماشین وی هم بیشتر این موارد بوده تا مسائل سیاسی ...

دكتر منوچهر اقبال در دوران حیات سیاسی خود در احزاب گوناگون چون حزب اراده ملی، حزب دموكرات و... مشاركت داشت و خود نیز حزب ملیّون و جمعیتی به نام « جمعیت یاران» را تشكیل داد. او فراماسونر و از مؤسسین لژ خورشید تابان بود.